Stomatologia bez bólu

Współ­cze­śnie lecze­nie zębów wca­le nie musi koja­rzyć się ze stra­chem przed bólem i dys­kom­for­tem w gabi­ne­cie. Ist­nie­je wie­le moż­li­wo­ści sku­tecz­ne­go znie­czu­la­nia w sto­ma­to­lo­gii: żele, maść, aero­zol sma­ko­wy, zastrzyk kar­pu­lą, poda­nie leku iniek­cją kon­tro­lo­wa­ną kom­pu­te­ro­wo, seda­cja wziew­na czy znie­czu­le­nie ogól­ne.

  • znie­czu­le­nie powierzch­nio­we poprzez pokry­cie bło­ny ślu­zo­wej środ­kiem znie­czu­la­ją­cym w posta­ci aero­zo­lu, żelu lub maści. Naj­czę­ściej sto­so­wa­nym środ­kiem jest ligno­ka­ina. Efekt tego rodza­ju znie­czu­le­nia utrzy­mu­je się dość krót­ko, naj­czę­ściej od 5 do 15 minut.
  • znie­czu­le­nie nasię­ko­we nastę­pu­je poprzez prze­po­je­nie tka­nek mięk­kich roz­two­rem środ­ka znie­czu­la­ją­ce­go, naj­czę­ściej poda­wa­ne­go w for­mie iniek­cji kar­pu­lą lub apa­ra­tem The Wand.
  • znie­czu­le­nie śród­wię­za­dło­we lub prze­wo­do­we wewnątrz­ust­ne wyko­ny­wa­ne kar­pu­lą, z zasto­so­wa­niem takich środ­ków jak Ubi­ste­sin For­te czy Cito­car­tin.
    Znie­czu­le­nie miej­sco­we zno­si czu­cie bólu przy zacho­wa­nej peł­nej świa­do­mo­ści pacjen­ta, w zależ­no­ści od uży­te­go środ­ka na okres nawet do ponad 1,5 godzi­ny.
  • znie­czu­le­nie kon­tro­lo­wa­ne kom­pu­te­rem The Wand cał­ko­wi­cie bez­bo­le­śnie i bar­dzo pre­cy­zyj­nie dozu­je poda­wa­ny śro­dek prze­ciw­bó­lo­wy. Urzą­dze­nie przy­sto­so­wa­ne jest do wyko­ny­wa­nia prak­tycz­nie wszyst­kich rodza­jów znie­czu­leń w sto­ma­to­lo­gii: pod­nie­bien­ne­go, śród­wię­za­dło­we­go, prze­wo­do­we­go żuchwy, nasię­ko­we­go, dobro­daw­ko­we­go, śród­kost­ne­go. ulotkawandOpra­co­wa­ne tech­ni­ki znie­czu­la­nia, szcze­gól­nie pro­gram aspi­ra­cji i kon­struk­cja apa­ra­tu umoż­li­wia­ją wyko­ny­wa­nie znie­czu­leń nie powo­du­ją­cych nega­tyw­ne­go efek­tu “skur­czu twa­rzy” oraz znie­kształ­ceń rysów twa­rzy spo­wo­do­wa­nych dzia­ła­niem środ­ka znieczulającego.The Wand uprasz­cza sam pro­ces znie­czu­la­nia, powo­du­je szyb­sze dzia­ła­nie środ­ka znie­czu­la­ją­ce­go i pre­cy­zyj­niej­sze znie­czu­le­nie pacjen­ta. Apa­rat kon­tro­lu­je siłę poda­wa­nia znie­czu­le­nia w zależ­no­ści od pręż­no­ści tka­nek. Ale naj­waż­niej­sze - The Wand zapew­nia uni­kal­ny kom­fort pacjen­tom. Jest pole­ca­ny do wyko­ny­wa­nia znie­czu­leń u dzie­ci oraz osób wraż­li­wych na ból. Zasto­so­wa­nie kom­pu­te­ra znie­czu­le­nia pozwa­la na wyko­na­nie więk­szej ilo­ści zabie­gów pod­czas jed­nej wizy­ty, np. mniej wkłuć potrze­ba do opra­co­wa­nia wie­lu zębów (np. szli­fo­wa­nia pod mosty). Nauko­wo udo­wod­nio­no, że urzą­dze­nie The Wand pozwa­la na eli­mi­na­cję stre­su zwią­za­ne­go z wizy­tą u sto­ma­to­lo­ga.
  • seda­cja - spły­ce­nie świa­do­mo­ści wywo­ła­ne poda­niem środ­ków far­ma­ko­lo­gicz­nych sto­so­wa­ne do dłu­gich zabie­gów, np. lecze­nia kana­ło­we­go. Pod­czas tego rodza­ju znie­czu­le­nia pacjent współ­pra­cu­je z leka­rzem i reagu­je na pole­ce­nia.
  • znie­czu­le­nie ogól­ne - cał­ko­wi­te uśpie­nie pacjen­ta, pozba­wia­ją­ce go świa­do­mo­ści i bólu pod­czas zabie­gu. Znie­czu­le­nie ogól­ne (nar­ko­zę) prze­pro­wa­dza lekarz ane­ste­zjo­log, gdy ist­nie­ją poważ­ne prze­ciw­wska­za­nia do znie­czu­le­nia miej­sco­we­go (brak współ­pra­cy za stro­ny pacjen­ta, nie­moż­li­wy do opa­no­wa­nia panicz­ny strach przed zabie­giem den­ty­stycz­nym, uczu­le­nia na środ­ki miej­sco­wo znie­czu­la­ją­ce, zaka­że­nie i stan zapal­ny w oko­li­cy wkłu­cia, upo­śle­dze­nie psy­cho­fi­zycz­ne pacjen­ta).

Przy­go­to­wa­nie i prze­bieg tego rodza­ju znie­czu­le­nia opi­su­je­my poni­żej.

Usuwanie i leczenie zębów w uśpieniu - sedacji głębokiej lub znieczuleniu ogólnym (narkozie).

Seda­cja lub znie­czu­le­nie jest pro­wa­dzo­ne przez leka­rza spe­cja­li­stę ane­ste­zjo­lo­ga po wcze­śniej­szym dokład­nym zba­da­niu i przy­go­to­wa­niu pacjen­ta.

Znie­czu­le­nia ogól­ne dożyl­ne wyłą­cza świa­do­mość, a tym samym odczu­wa­nie bólu. Przez cały czas znie­czu­le­nia, pacjent znaj­du­je się w sta­nie podob­nym do snu.

Wska­za­nia­mi do seda­cji głę­bo­kiej lub znie­czu­le­nia ogól­ne­go są:

  • aler­gia na środ­ki znie­czu­le­nia miej­sco­we­go
  • oso­by, u któ­rych wystę­pu­je strach przed usu­wa­niem zębów lub lecze­niem
  • mno­gie eks­trak­cje zębów (np. przed pro­te­zo­wa­niem)
  • ostre sta­ny zapal­ne, w któ­rych inne tech­ni­ki znie­czu­le­nia (np. znie­czu­le­nie miej­sco­we) są nie­sku­tecz­ne

Pacjent zobo­wią­za­ny jest przed pla­no­wa­nym zabie­giem:

  • nie jeść przez 6 godzin (mini­mum 4 godzi­ny) i nie pić pły­nów innych niż kla­row­ne i bez cukru przez 4 godzi­ny (mini­mum 2 godzi­ny)
  • nie pić alko­ho­lu w żad­nej posta­ci w okre­sie do 24 godzin przed nar­ko­zą
  • panie pro­szo­ne są, aby przy­szły bez maki­ja­żu i nie sma­ro­wa­ły dło­ni żad­ny­mi kre­ma­mi

Pacjent do gabi­ne­tu musi przyjść w wyzna­czo­nym ter­mi­nie w towa­rzy­stwie oso­by peł­no­let­niej, któ­ra pomo­że w dro­dze powrot­nej do domu pacjen­ta.

Po znie­czu­le­niu dożyl­nym (nar­ko­zie) przez 24 godzi­ny nie wol­no pro­wa­dzić pojaz­dów mecha­nicz­nych (mini­mum 12 godzin w zależ­no­ści od uży­te­go leku), wyko­ny­wać pra­cy z uży­ciem maszyn typu piły, wier­tar­ki itp., pra­co­wać na wyso­ko­ściach ani podej­mo­wać waż­nych decy­zji.

Pacjent zobo­wią­za­ny jest w cza­sie pierw­szej wizy­ty zgło­sić zbie­ra­ją­ce­mu wywiad leka­rzo­wi ane­ste­zjo­lo­go­wi lub sto­ma­to­lo­go­wi kwa­li­fi­ku­ją­ce­mu do zabie­gu wszyst­kie prze­by­te i ist­nie­ją­ce scho­rze­nia oraz wyko­na­ne zabie­gi ope­ra­cyj­ne i znie­czu­le­nia.

Istot­ne jest powia­do­mie­nie leka­rza ane­ste­zjo­lo­ga o:

  • prze­by­tych cho­ro­bach (ser­ca, płuc, tar­czy­cy, wątro­by, nerek, ast­ma, gruź­li­ca, zapa­le­nia żył, czę­ste infek­cje, cho­ro­by nowo­two­ro­we, cukrzy­ca, cho­ro­by psy­chicz­ne, cho­ro­by neu­ro­lo­gicz­ne, cho­ro­by zakaź­ne /weneryczne i HIV +/)
  • prze­by­tych ope­ra­cjach (kie­dy, z jakie­go powo­du, jaki rodzaj znie­czu­le­nia, ewen­tu­al­ne powi­kła­nia pod­czas znie­czu­leń lub w okre­sie poope­ra­cyj­nym)
  • zabu­rze­niach krzep­nię­cia krwi
  • nad­ci­śnie­niu tęt­ni­czym
  • zna­nych uczu­le­niach na leki i pokar­my
  • aktu­al­nie przyj­mo­wa­nych lekach i spo­so­bie ich przyj­mo­wa­nia
  • nało­gach (pale­nie, alko­hol, inne)
  • ewen­tu­al­nej cią­ży

Nie­zbęd­ne jest udzie­le­nie wyczer­pu­ją­cych i praw­dzi­wych odpo­wie­dzi na wszel­kie pyta­nia. Wszyst­kie te dane obję­te są tajem­ni­cą lekar­ską i gdy są zna­ne leka­rzo­wi ane­ste­zjo­lo­go­wi zwięk­sza­ją bez­pie­czeń­stwo pacjen­ta.

Po zebra­niu wywia­du lekarz ane­ste­zjo­log lub sto­ma­to­log zle­ca lub nie zle­ca wyko­na­nie badań dodat­ko­wych takich jak:

  • mor­fo­lo­gia
  • poziom glu­ko­zy w krwi
  • elek­tro­li­ty
  • OB
  • bada­nie moczu
  • EKG
  • bada­nie cza­su krzep­nię­cia (czas pro­trom­bi­no­wy)
  • inne w razie potrze­by

Wszyst­kie w/w bada­nia moż­na wyko­nać dzień lub kil­ka dni przez pla­no­wa­nym zabie­giem na miej­scu w naszej pla­ców­ce.

W dal­szej kolej­no­ści lekarz dokład­nie bada cho­re­go, spraw­dza wyni­ki zle­co­nych badań dodat­ko­wych, wybie­ra naj­bez­piecz­niej­szy rodzaj znie­czu­le­nia i infor­mu­je pacjen­ta o pla­no­wa­nym prze­bie­gu znie­czu­le­nia.

Jak prze­bie­ga nar­ko­za i okres bez­po­śred­nio po niej ?
Znie­czu­le­nie dożyl­ne (nar­ko­za) sto­so­wa­na w gabi­ne­cie sto­ma­to­lo­gicz­nym pole­ga na poda­niu dożyl­nie leków wybra­nych dla pacjen­ta przez leka­rza ane­ste­zjo­lo­ga. Po wkłu­ciu kaniu­li (wenflo­nu) do żyły dło­ni lub przed­ra­mie­nia, poda­je się leki, po któ­rych może dojść do “zakrę­ce­nia się w gło­wie” i przy­spie­sze­nia bicia ser­ca oraz “sucho­ści w ustach”. Leki te to mida­zo­lam, fen­ta­nyl, atro­pi­na. Po kil­ku minu­tach poda­wa­ny jest do wkłu­tej kaniu­li lek usy­pia­ją­cy - Thio­pen­tal.

Po wyko­na­nym zabie­gu pacjent budząc się odczu­wa “krę­ce­nie się w gło­wie” - czu­je się “jak pija­ny”. Stan ten w mia­rę upły­wu cza­su mija i w więk­szo­ści przy­pad­ków do 60 minut po obu­dze­niu się moż­na pójść do domu pod opie­ką oso­by towa­rzy­szą­cej.

Inne leki uży­wa­ne do uśpie­nia to Pro­po­fol i Eto­mi­da­te - Lipu­ro. Budze­nie się po uży­ciu tych leków jest szyb­sze, a samo­po­czu­cie pacjen­ta lep­sze, zaś czas poby­tu w gabi­ne­cie po obu­dze­niu skra­ca się do 30 minut. W przy­pad­kach trud­nych eks­trak­cji lub lecze­nia kana­ło­we­go doda­je się dodat­ko­wo znie­czu­le­nie wewnątrz­ust­ne miej­sco­we lub prze­wo­do­we.

W przy­pad­ku bar­dzo dłu­gie­go lecze­nia kana­ło­we­go moż­na zasto­so­wać anal­go­se­da­cję. Anal­go­se­da­cja sta­no­wi spły­ce­nie świa­do­mo­ści wywo­ła­ne poda­niem środ­ków far­ma­ko­lo­gicz­nych. Pod­czas takiej for­my znie­czu­le­nia pacjent reagu­je wła­ści­wie na pole­ce­nia i może nawią­zy­wać kon­takt logicz­ny z leka­rzem den­ty­stą.

Przy wstrzy­ki­wa­niu leku do żyły pacjent może odczu­wać nie­wiel­ki ból - pie­cze­nie w ręce, a u pacjen­tów o bar­dzo deli­kat­nych naczy­niach może przez kil­ka dni utrzy­my­wać się ból żyły. W takich przy­pad­kach nale­ży sto­so­wać okła­dy roz­grze­wa­ją­ce ze spi­ry­tu­su kam­fo­ro­we­go lub sali­cy­lo­we­go na lek­ko natłusz­czo­ną skó­rę, okła­dy z cie­płe­go Riva­no­lu lub Alta­ce­tu, a przy zgru­bie­niu maść Buta­pi­ra­zo­lo­wą lub maść Arca­len. W przy­pad­ku bra­ku popra­wy do 5 dni wska­za­na jest wizy­ta u leka­rza rodzin­ne­go.

Inne obja­wy ubocz­ne znie­czu­le­nia dożyl­ne­go (nar­ko­zy) to bar­dzo rzad­ko wystę­pu­ją­ce nud­no­ści i jesz­cze rza­dziej wymio­ty, głów­nie u pacjen­tów, któ­rzy nie dotrzy­ma­li zale­ca­nych okre­sów powstrzy­ma­nia się od jedze­nia i picia. Czyn­ni­kiem pre­dys­po­nu­ją­cym do wymio­tów jest pale­nie papie­ro­sów i poły­ka­nie krwi. Bar­dzo rzad­ko wystę­pu­je ból gło­wy.

W związ­ku z uży­wa­niem szczę­ko­ro­zwie­ra­cza (aby w cza­sie uśpie­nia pacjent miał otwar­te usta) może zda­rzyć się przy­szczyp­nię­cie war­gi i jej bole­sność trwa­ją­ca kil­ka dni. Po znie­czu­le­niu miej­sco­wym przez kil­ka godzin utrzy­mu­je się zdrę­twie­nie znie­czu­lo­nej oko­li­cy, ale i bez­bo­le­sność.

Po zabie­gu usu­nię­cia zębów, w razie bólu nale­ży sto­so­wać środ­ki prze­ciw­bó­lo­we naj­le­piej zna­ne pacjen­to­wi z ich dotych­czas sku­tecz­ne­go dzia­ła­nia. Zale­ca­ne są: Keto­nal, Pyral­gi­na, Para­ce­ta­mol, APAP, Effe­ral­gan, Mefa­cit, Ale­ve, Gar­dan, Ibu­prom, Eto­pi­ry­na, itp. do 3 - 6 table­tek w cza­sie 24 godzin. W przy­pad­ku bra­ku popra­wy wska­za­na jest wizy­ta u sto­ma­to­lo­ga - naj­le­piej u tego, któ­ry wyko­ny­wał zabieg.

Pacjent chcą­cy usu­nąć lub leczyć zęby w znie­czu­le­niu dożyl­nym (nar­ko­zie) potwier­dza fakt otrzy­ma­nia, prze­czy­ta­nia i zro­zu­mie­nia tre­ści niniej­szej infor­ma­cji w swo­jej kar­cie pacjen­ta pro­wa­dzo­nej przez przy­chod­nię.

Obo­wiąz­ko­we jest tak­że przed zabie­giem w znie­czu­le­niu ogól­nym wypeł­nie­nie i pod­pi­sa­nie przez pacjen­ta ankie­ty ane­ste­zjo­lo­gicz­nej.
pdficon Ankie­ta ane­ste­zjo­lo­gicz­na

Pod­czas całe­go zabie­gu pacjent pod­łą­czo­ny jest do kar­dio­mo­ni­to­ra i ma moni­to­ro­wa­ne w spo­sób cią­gły pod­sta­wo­we para­me­try życio­we, takie jak: EKG, tęt­no, ciśnie­nie tęt­ni­cze, tem­pe­ra­tu­ra cia­ła, satu­ra­cja (zawar­tość tle­nu w krwi tęt­ni­czej). Reje­stro­wa­na jest krzy­wa odde­cho­wa, krzy­we EKG, ple­ty­zmo­gram.

W razie koniecz­no­ści poda­wa­ny jest tlen medycz­ny poprzez rur­kę intu­ba­cyj­ną lub żelo­wą maskę nad­kr­ta­nio­wą. Po zabie­gu cho­ry ma zapew­nio­ną opie­kę i dopie­ro po usta­bi­li­zo­wa­niu się wszyst­kich funk­cji życio­wych orga­ni­zmu, może przy pomo­cy oso­by towa­rzy­szą­cej opu­ścić naszą pla­ców­kę i wró­cić do domu.

Scroll To Top