Stomatologia bez bólu

Współ­cze­śnie lecze­nie zębów wcale nie musi koja­rzyć się ze stra­chem przed bólem i dys­kom­for­tem w gabi­ne­cie. Ist­nieje wiele moż­li­wo­ści sku­tecz­nego znie­czu­la­nia w sto­ma­to­lo­gii: żele, maść, aero­zol sma­kowy, zastrzyk kar­pulą, poda­nie leku iniek­cją kon­tro­lo­waną kom­pu­te­rowo, seda­cja wziewna czy znie­czu­le­nie ogólne.

  • znie­czu­le­nie powierzch­niowe poprzez pokry­cie błony ślu­zo­wej środ­kiem znie­czu­la­ją­cym w postaci aero­zolu, żelu lub maści. Naj­czę­ściej sto­so­wa­nym środ­kiem jest ligno­ka­ina. Efekt tego rodzaju znie­czu­le­nia utrzy­muje się dość krótko, naj­czę­ściej od 5 do 15 minut.
  • znie­czu­le­nie nasię­kowe nastę­puje poprzez prze­po­je­nie tka­nek mięk­kich roz­two­rem środka znie­czu­la­ją­cego, naj­czę­ściej poda­wa­nego w for­mie iniek­cji kar­pulą lub apa­ra­tem The Wand.
  • znie­czu­le­nie śród­wię­za­dłowe lub prze­wo­dowe wewnątrz­ustne wyko­ny­wane kar­pulą, z zasto­so­wa­niem takich środ­ków jak Ubi­ste­sin Forte czy Cito­car­tin.
    Znie­czu­le­nie miej­scowe znosi czu­cie bólu przy zacho­wa­nej peł­nej świa­do­mo­ści pacjenta, w zależ­no­ści od uży­tego środka na okres nawet do ponad 1,5 godziny.
  • znie­czu­le­nie kon­tro­lo­wane kom­pu­te­rem The Wand cał­ko­wi­cie bez­bo­le­śnie i bar­dzo pre­cy­zyj­nie dozuje poda­wany śro­dek prze­ciw­bó­lowy. Urzą­dze­nie przy­sto­so­wane jest do wyko­ny­wa­nia prak­tycz­nie wszyst­kich rodza­jów znie­czu­leń w sto­ma­to­lo­gii: pod­nie­bien­nego, śród­wię­za­dło­wego, prze­wo­do­wego żuchwy, nasię­ko­wego, dobro­daw­ko­wego, śród­kost­nego. ulotkawandOpra­co­wane tech­niki znie­czu­la­nia, szcze­gól­nie pro­gram aspi­ra­cji i kon­struk­cja apa­ratu umoż­li­wiają wyko­ny­wa­nie znie­czu­leń nie powo­du­ją­cych nega­tyw­nego efektu “skur­czu twa­rzy” oraz znie­kształ­ceń rysów twa­rzy spo­wo­do­wa­nych dzia­ła­niem środka znieczulającego.The Wand uprasz­cza sam pro­ces znie­czu­la­nia, powo­duje szyb­sze dzia­ła­nie środka znie­czu­la­ją­cego i pre­cy­zyj­niej­sze znie­czu­le­nie pacjenta. Apa­rat kon­tro­luje siłę poda­wa­nia znie­czu­le­nia w zależ­no­ści od pręż­no­ści tka­nek. Ale naj­waż­niej­sze - The Wand zapew­nia uni­kalny kom­fort pacjen­tom. Jest pole­cany do wyko­ny­wa­nia znie­czu­leń u dzieci oraz osób wraż­li­wych na ból. Zasto­so­wa­nie kom­pu­tera znie­czu­le­nia pozwala na wyko­na­nie więk­szej ilo­ści zabie­gów pod­czas jed­nej wizyty, np. mniej wkłuć potrzeba do opra­co­wa­nia wielu zębów (np. szli­fo­wa­nia pod mosty). Naukowo udo­wod­niono, że urzą­dze­nie The Wand pozwala na eli­mi­na­cję stresu zwią­za­nego z wizytą u stomatologa.
  • seda­cja - spły­ce­nie świa­do­mo­ści wywo­łane poda­niem środ­ków far­ma­ko­lo­gicz­nych sto­so­wane do dłu­gich zabie­gów, np. lecze­nia kana­ło­wego. Pod­czas tego rodzaju znie­czu­le­nia pacjent współ­pra­cuje z leka­rzem i reaguje na polecenia.

znie­czu­le­nie ogólne - cał­ko­wite uśpie­nie pacjenta, pozba­wia­jące go świa­do­mo­ści i bólu pod­czas zabiegu. Znie­czu­le­nie ogólne (nar­kozę) prze­pro­wa­dza lekarz ane­ste­zjo­log, gdy ist­nieją poważne prze­ciw­wska­za­nia do znie­czu­le­nia miej­sco­wego (brak współ­pracy za strony pacjenta, nie­moż­liwy do opa­no­wa­nia paniczny strach przed zabie­giem den­ty­stycz­nym, uczu­le­nia na środki miej­scowo znie­czu­la­jące, zaka­że­nie i stan zapalny w oko­licy wkłu­cia, upo­śle­dze­nie psy­cho­fi­zyczne pacjenta).
Przy­go­to­wa­nie i prze­bieg tego rodzaju znie­czu­le­nia opi­su­jemy poniżej.

Usu­wa­nie i lecze­nie zębów w uśpie­niu - seda­cji głę­bo­kiej lub znie­czu­le­niu ogól­nym (narkozie).

Seda­cja lub znie­czu­le­nie jest pro­wa­dzone przez leka­rza spe­cja­li­stę ane­ste­zjo­loga po wcze­śniej­szym dokład­nym zba­da­niu i przy­go­to­wa­niu pacjenta.

Znie­czu­le­nia ogólne dożylne wyłą­cza świa­do­mość, a tym samym odczu­wa­nie bólu. Przez cały czas znie­czu­le­nia, pacjent znaj­duje się w sta­nie podob­nym do snu.

Wska­za­niami do seda­cji głę­bo­kiej lub znie­czu­le­nia ogól­nego są:

  • aler­gia na środki znie­czu­le­nia miejscowego
  • osoby, u któ­rych wystę­puje strach przed usu­wa­niem zębów lub leczeniem
  • mno­gie eks­trak­cje zębów (np. przed protezowaniem)
  • ostre stany zapalne, w któ­rych inne tech­niki znie­czu­le­nia (np. znie­czu­le­nie miej­scowe) są nieskuteczne

Pacjent zobo­wią­zany jest przed pla­no­wa­nym zabiegiem:

  • nie jeść przez 6 godzin (mini­mum 4 godziny) i nie pić pły­nów innych niż kla­rowne i bez cukru przez 4 godziny (mini­mum 2 godziny)
  • nie pić alko­holu w żad­nej postaci w okre­sie do 24 godzin przed narkozą
  • panie pro­szone są, aby przy­szły bez maki­jażu i nie sma­ro­wały dłoni żad­nymi kremami

Pacjent do gabi­netu musi przyjść w wyzna­czo­nym ter­mi­nie w towa­rzy­stwie osoby peł­no­let­niej, która pomoże w dro­dze powrot­nej do domu pacjenta.

Po znie­czu­le­niu dożyl­nym (nar­ko­zie) przez 24 godziny nie wolno pro­wa­dzić pojaz­dów mecha­nicz­nych (mini­mum 12 godzin w zależ­no­ści od uży­tego leku), wyko­ny­wać pracy z uży­ciem maszyn typu piły, wier­tarki itp., pra­co­wać na wyso­ko­ściach ani podej­mo­wać waż­nych decyzji.

Pacjent zobo­wią­zany jest w cza­sie pierw­szej wizyty zgło­sić zbie­ra­ją­cemu wywiad leka­rzowi ane­ste­zjo­lo­gowi lub sto­ma­to­lo­gowi kwa­li­fi­ku­ją­cemu do zabiegu wszyst­kie prze­byte i ist­nie­jące scho­rze­nia oraz wyko­nane zabiegi ope­ra­cyjne i znieczulenia.

Istotne jest powia­do­mie­nie leka­rza ane­ste­zjo­loga o:

  • prze­by­tych cho­ro­bach (serca, płuc, tar­czycy, wątroby, nerek, astma, gruź­lica, zapa­le­nia żył, czę­ste infek­cje, cho­roby nowo­two­rowe, cukrzyca, cho­roby psy­chiczne, cho­roby neu­ro­lo­giczne, cho­roby zakaźne /weneryczne i HIV +/)
  • prze­by­tych ope­ra­cjach (kiedy, z jakiego powodu, jaki rodzaj znie­czu­le­nia, ewen­tu­alne powi­kła­nia pod­czas znie­czu­leń lub w okre­sie pooperacyjnym)
  • zabu­rze­niach krzep­nię­cia krwi
  • nad­ci­śnie­niu tętniczym
  • zna­nych uczu­le­niach na leki i pokarmy
  • aktu­al­nie przyj­mo­wa­nych lekach i spo­so­bie ich przyjmowania
  • nało­gach (pale­nie, alko­hol, inne)
  • ewen­tu­al­nej ciąży

Nie­zbędne jest udzie­le­nie wyczer­pu­ją­cych i praw­dzi­wych odpo­wie­dzi na wszel­kie pyta­nia. Wszyst­kie te dane objęte są tajem­nicą lekar­ską i gdy są znane leka­rzowi ane­ste­zjo­lo­gowi zwięk­szają bez­pie­czeń­stwo pacjenta.

Po zebra­niu wywiadu lekarz ane­ste­zjo­log lub sto­ma­to­log zleca lub nie zleca wyko­na­nie badań dodat­ko­wych takich jak:

  • mor­fo­lo­gia
  • poziom glu­kozy w krwi
  • elek­tro­lity
  • OB
  • bada­nie moczu
  • EKG
  • bada­nie czasu krzep­nię­cia (czas protrombinowy)
  • inne w razie potrzeby

Wszyst­kie w/w bada­nia można wyko­nać dzień lub kilka dni przez pla­no­wa­nym zabie­giem na miej­scu w naszej placówce.

W dal­szej kolej­no­ści lekarz dokład­nie bada cho­rego, spraw­dza wyniki zle­co­nych badań dodat­ko­wych, wybiera naj­bez­piecz­niej­szy rodzaj znie­czu­le­nia i infor­muje pacjenta o pla­no­wa­nym prze­biegu znieczulenia.

Jak prze­biega nar­koza i okres bez­po­śred­nio po niej ?
Znie­czu­le­nie dożylne (nar­koza) sto­so­wana w gabi­ne­cie sto­ma­to­lo­gicz­nym polega na poda­niu dożyl­nie leków wybra­nych dla pacjenta przez leka­rza ane­ste­zjo­loga. Po wkłu­ciu kaniuli (wenflonu) do żyły dłoni lub przed­ra­mie­nia, podaje się leki, po któ­rych może dojść do “zakrę­ce­nia się w gło­wie” i przy­spie­sze­nia bicia serca oraz “sucho­ści w ustach”. Leki te to mida­zo­lam, fen­ta­nyl, atro­pina. Po kilku minu­tach poda­wany jest do wkłu­tej kaniuli lek usy­pia­jący - Thiopental.

Po wyko­na­nym zabiegu pacjent budząc się odczuwa “krę­ce­nie się w gło­wie” - czuje się “jak pijany”. Stan ten w miarę upływu czasu mija i w więk­szo­ści przy­pad­ków do 60 minut po obu­dze­niu się można pójść do domu pod opieką osoby towarzyszącej.

Inne leki uży­wane do uśpie­nia to Pro­po­fol i Eto­mi­date - Lipuro. Budze­nie się po uży­ciu tych leków jest szyb­sze, a samo­po­czu­cie pacjenta lep­sze, zaś czas pobytu w gabi­ne­cie po obu­dze­niu skraca się do 30 minut. W przy­pad­kach trud­nych eks­trak­cji lub lecze­nia kana­ło­wego dodaje się dodat­kowo znie­czu­le­nie wewnątrz­ustne miej­scowe lub przewodowe.

W przy­padku bar­dzo dłu­giego lecze­nia kana­ło­wego można zasto­so­wać anal­go­se­da­cję. Anal­go­se­da­cja sta­nowi spły­ce­nie świa­do­mo­ści wywo­łane poda­niem środ­ków far­ma­ko­lo­gicz­nych. Pod­czas takiej formy znie­czu­le­nia pacjent reaguje wła­ści­wie na pole­ce­nia i może nawią­zy­wać kon­takt logiczny z leka­rzem dentystą.

Przy wstrzy­ki­wa­niu leku do żyły pacjent może odczu­wać nie­wielki ból - pie­cze­nie w ręce, a u pacjen­tów o bar­dzo deli­kat­nych naczy­niach może przez kilka dni utrzy­my­wać się ból żyły. W takich przy­pad­kach należy sto­so­wać okłady roz­grze­wa­jące ze spi­ry­tusu kam­fo­ro­wego lub sali­cy­lo­wego na lekko natłusz­czoną skórę, okłady z cie­płego Riva­nolu lub Alta­cetu, a przy zgru­bie­niu maść Buta­pi­ra­zo­lową lub maść Arca­len. W przy­padku braku poprawy do 5 dni wska­zana jest wizyta u leka­rza rodzinnego.

Inne objawy uboczne znie­czu­le­nia dożyl­nego (nar­kozy) to bar­dzo rzadko wystę­pu­jące nud­no­ści i jesz­cze rza­dziej wymioty, głów­nie u pacjen­tów, któ­rzy nie dotrzy­mali zale­ca­nych okre­sów powstrzy­ma­nia się od jedze­nia i picia. Czyn­ni­kiem pre­dys­po­nu­ją­cym do wymio­tów jest pale­nie papie­ro­sów i poły­ka­nie krwi. Bar­dzo rzadko wystę­puje ból głowy.

W związku z uży­wa­niem szczę­ko­ro­zwie­ra­cza (aby w cza­sie uśpie­nia pacjent miał otwarte usta) może zda­rzyć się przy­szczyp­nię­cie wargi i jej bole­sność trwa­jąca kilka dni. Po znie­czu­le­niu miej­sco­wym przez kilka godzin utrzy­muje się zdrę­twie­nie znie­czu­lo­nej oko­licy, ale i bezbolesność.

Po zabiegu usu­nię­cia zębów, w razie bólu należy sto­so­wać środki prze­ciw­bó­lowe naj­le­piej znane pacjen­towi z ich dotych­czas sku­tecz­nego dzia­ła­nia. Zale­cane są: Keto­nal, Pyral­gina, Para­ce­ta­mol, APAP, Effe­ral­gan, Mefa­cit, Aleve, Gar­dan, Ibu­prom, Eto­pi­ryna, itp. do 3 - 6 table­tek w cza­sie 24 godzin. W przy­padku braku poprawy wska­zana jest wizyta u sto­ma­to­loga - naj­le­piej u tego, który wyko­ny­wał zabieg.

Pacjent chcący usu­nąć lub leczyć zęby w znie­czu­le­niu dożyl­nym (nar­ko­zie) potwier­dza fakt otrzy­ma­nia, prze­czy­ta­nia i zro­zu­mie­nia tre­ści niniej­szej infor­ma­cji w swo­jej kar­cie pacjenta pro­wa­dzo­nej przez przychodnię.

Obo­wiąz­kowe jest także przed zabie­giem w znie­czu­le­niu ogól­nym wypeł­nie­nie i pod­pi­sa­nie przez pacjenta ankiety ane­ste­zjo­lo­gicz­nej.
pdficon Ankieta anestezjologiczna

Pod­czas całego zabiegu pacjent pod­łą­czony jest do kar­dio­mo­ni­tora i ma moni­to­ro­wane w spo­sób cią­gły pod­sta­wowe para­me­try życiowe, takie jak: EKG, tętno, ciśnie­nie tęt­ni­cze, tem­pe­ra­tura ciała, satu­ra­cja (zawar­tość tlenu w krwi tęt­ni­czej). Reje­stro­wana jest krzywa odde­chowa, krzywe EKG, pletyzmogram.

W razie koniecz­no­ści poda­wany jest tlen medyczny poprzez rurkę intu­ba­cyjną lub żelową maskę nad­kr­ta­niową. Po zabiegu chory ma zapew­nioną opiekę i dopiero po usta­bi­li­zo­wa­niu się wszyst­kich funk­cji życio­wych orga­ni­zmu, może przy pomocy osoby towa­rzy­szą­cej opu­ścić naszą pla­cówkę i wró­cić do domu.

Scroll To Top