Leczenie chirurgiczne

Usu­wa­nie i lecze­nie zębów w uśpie­niu - seda­cji głę­bo­kiej lub znie­czu­le­niu ogól­nym (nar­ko­zie).
Seda­cja lub znie­czu­le­nie jest pro­wa­dzo­ne przez leka­rza spe­cja­li­stę ane­ste­zjo­lo­ga po wcze­śniej­szym dokład­nym zba­da­niu i przy­go­to­wa­niu pacjen­ta.

Znie­czu­le­nia ogól­ne dożyl­ne wyłą­cza świa­do­mość, a tym samym odczu­wa­nie bólu. Przez cały czas znie­czu­le­nia, pacjent znaj­du­je się w sta­nie podob­nym do snu.

Wska­za­nia­mi do seda­cji głę­bo­kiej lub znie­czu­le­nia ogól­ne­go są:

  • aler­gia na środ­ki znie­czu­le­nia miej­sco­we­go
  • oso­by, u któ­rych wystę­pu­je strach przed usu­wa­niem zębów lub lecze­niem
  • mno­gie eks­trak­cje zębów (np. przed pro­te­zo­wa­niem)
  • ostre sta­ny zapal­ne, w któ­rych znie­czu­le­nie miej­sco­we jest nie­sku­tecz­ne
Pacjent zobo­wią­za­ny jest przed pla­no­wa­nym zabie­giem:
  • nie jeść przez 6 godzin (mini­mum 4 godzi­ny) i nie pić pły­nów innych niż kla­row­ne i bez cukru przez 4 godzi­ny (mini­mum 2 godzi­ny)
  • nie pić alko­ho­lu w żad­nej posta­ci w okre­sie do 24 godzin przed nar­ko­zą
  • panie pro­szo­ne są, aby przy­szły bez maki­ja­żu i nie sma­ro­wa­ły dło­ni żad­ny­mi kre­ma­mi
Pacjent do gabi­ne­tu musi przyjść w wyzna­czo­nym ter­mi­nie w towa­rzy­stwie oso­by peł­no­let­niej, któ­ra pomo­że w dro­dze powrot­nej do domu pacjen­ta.

Chirurgiczne usuwanie zęba

Po znie­czu­le­niu dożyl­nym (nar­ko­zie) przez 24 godzi­ny nie wol­no pro­wa­dzić pojaz­dów mecha­nicz­nych (mini­mum 12 godzin w zależ­no­ści od uży­te­go leku), wyko­ny­wać pra­cy z uży­ciem maszyn typu piły, wier­tar­ki itp., pra­co­wać na wyso­ko­ściach ani podej­mo­wać waż­nych decy­zji.

Pacjent zobo­wią­za­ny jest w cza­sie pierw­szej wizy­ty zgło­sić zbie­ra­ją­ce­mu wywiad leka­rzo­wi ane­ste­zjo­lo­go­wi lub sto­ma­to­lo­go­wi kwa­li­fi­ku­ją­ce­mu do zabie­gu wszyst­kie prze­by­te i ist­nie­ją­ce scho­rze­nia oraz wyko­na­ne zabie­gi ope­ra­cyj­ne i znie­czu­le­nia.

Istot­ne jest powia­do­mie­nie ane­ste­zjo­lo­ga o:

  • prze­by­tych cho­ro­bach (ser­ca, płuc, tar­czy­cy, wątro­by, nerek, ast­ma, gruź­li­ca, zapa­le­nia żył, czę­ste infek­cje, cho­ro­by nowo­two­ro­we, cukrzy­ca, cho­ro­by psy­chicz­ne, cho­ro­by neu­ro­lo­gicz­ne, cho­ro­by zakaź­ne /weneryczne i HIV +/)
  • prze­by­tych ope­ra­cjach (kie­dy, z jakie­go powo­du, jaki rodzaj znie­czu­le­nia, ewen­tu­al­ne powi­kła­nia pod­czas znie­czu­leń lub w okre­sie poope­ra­cyj­nym)
  • zabu­rze­niach krzep­nię­cia krwi
  • nad­ci­śnie­niu tęt­ni­czym
  • zna­nych uczu­le­niach na leki i pokar­my
  • aktu­al­nie przyj­mo­wa­nych lekach i spo­so­bie ich przyj­mo­wa­nia
  • nało­gach (pale­nie, alko­hol, inne)
  • ewen­tu­al­nej cią­ży
Nie­zbęd­ne jest udzie­le­nie wyczer­pu­ją­cych i praw­dzi­wych odpo­wie­dzi na wszel­kie pyta­nia. Wszyst­kie te dane obję­te są tajem­ni­cą lekar­ską i gdy są zna­ne leka­rzo­wi ane­ste­zjo­lo­go­wi zwięk­sza­ją bez­pie­czeń­stwo pacjen­ta.

Po zebra­niu wywia­du lekarz ane­ste­zjo­log lub sto­ma­to­log zle­ca lub nie zle­ca wyko­na­nie badań dodat­ko­wych takich jak:

  • mor­fo­lo­gia
  • poziom glu­ko­zy w krwi
  • elek­tro­li­ty
  • OB
  • bada­nie moczu
  • EKG
  • bada­nie cza­su krzep­nię­cia (czas pro­trom­bi­no­wy)
  • inne w razie potrze­by
Wszyst­kie w/w bada­nia moż­na wyko­nać dzień lub kil­ka dni przez pla­no­wa­nym zabie­giem na miej­scu w naszej pla­ców­ce.

W dal­szej kolej­no­ści lekarz dokład­nie bada cho­re­go, spraw­dza wyni­ki zle­co­nych badań dodat­ko­wych, wybie­ra naj­bez­piecz­niej­szy rodzaj znie­czu­le­nia i infor­mu­je pacjen­ta o pla­no­wa­nym prze­bie­gu znie­czu­le­nia.

Jak prze­bie­ga nar­ko­za i okres bez­po­śred­nio po niej ?
Znie­czu­le­nie dożyl­ne (nar­ko­za) sto­so­wa­na w gabi­ne­cie sto­ma­to­lo­gicz­nym pole­ga na poda­niu dożyl­nie leków wybra­nych dla pacjen­ta przez leka­rza ane­ste­zjo­lo­ga. Po wkłu­ciu kaniu­li (wenflo­nu) do żyły dło­ni lub przed­ra­mie­nia, poda­je się leki, po któ­rych może dojść do “zakrę­ce­nia się w gło­wie” i przy­spie­sze­nia bicia ser­ca oraz “sucho­ści w ustach”. Leki te to mida­zo­lam, fen­ta­nyl, atro­pi­na. Po kil­ku minu­tach poda­wa­ny jest do wkłu­tej kaniu­li lek usy­pia­ją­cy - Thio­pen­tal.

Chirurgia stomatologiczna

Po wyko­na­nym zabie­gu pacjent budząc się odczu­wa “krę­ce­nie się w gło­wie” - czu­je się “jak pija­ny”. Stan ten w mia­rę upły­wu cza­su mija i w więk­szo­ści przy­pad­ków do 60 minut po obu­dze­niu się moż­na pójść do domu pod opie­ką oso­by towa­rzy­szą­cej.

Inne leki uży­wa­ne do uśpie­nia to Pro­po­fol i Eto­mi­da­te - Lipu­ro. Budze­nie się po uży­ciu tych leków jest szyb­sze, a samo­po­czu­cie pacjen­ta lep­sze, zaś czas poby­tu w gabi­ne­cie po obu­dze­niu skra­ca się do 30 minut. W przy­pad­kach trud­nych eks­trak­cji lub lecze­nia kana­ło­we­go doda­je się dodat­ko­wo znie­czu­le­nie wewnątrz­ust­ne miej­sco­we lub prze­wo­do­we.

W przy­pad­ku bar­dzo dłu­gie­go lecze­nia kana­ło­we­go moż­na zasto­so­wać anal­go­se­da­cję. Anal­go­se­da­cja sta­no­wi spły­ce­nie świa­do­mo­ści wywo­ła­ne poda­niem środ­ków far­ma­ko­lo­gicz­nych. Pod­czas takiej for­my znie­czu­le­nia pacjent reagu­je wła­ści­wie na pole­ce­nia i może nawią­zy­wać kon­takt logicz­ny z leka­rzem den­ty­stą.

Przy wstrzy­ki­wa­niu leku do żyły pacjent może odczu­wać nie­wiel­ki ból - pie­cze­nie w ręce, a u pacjen­tów o bar­dzo deli­kat­nych naczy­niach może przez kil­ka dni utrzy­my­wać się ból żyły. W takich przy­pad­kach nale­ży sto­so­wać okła­dy roz­grze­wa­ją­ce ze spi­ry­tu­su kam­fo­ro­we­go lub sali­cy­lo­we­go na lek­ko natłusz­czo­ną skó­rę, okła­dy z cie­płe­go Riva­no­lu lub Alta­ce­tu, a przy zgru­bie­niu maść Buta­pi­ra­zo­lo­wą lub maść Arca­len. W przy­pad­ku bra­ku popra­wy do 5 dni wska­za­na jest wizy­ta u leka­rza rodzin­ne­go.

Inne obja­wy ubocz­ne znie­czu­le­nia dożyl­ne­go (nar­ko­zy) to bar­dzo rzad­ko wystę­pu­ją­ce nud­no­ści i jesz­cze rza­dziej wymio­ty, głów­nie u pacjen­tów, któ­rzy nie dotrzy­ma­li zale­ca­nych okre­sów powstrzy­ma­nia się od jedze­nia i picia. Czyn­ni­kiem pre­dys­po­nu­ją­cym do wymio­tów jest pale­nie papie­ro­sów i poły­ka­nie krwi. Bar­dzo rzad­ko wystę­pu­je ból gło­wy.

W związ­ku z uży­wa­niem szczę­ko­ro­zwie­ra­cza (aby w cza­sie uśpie­nia pacjent miał otwar­te usta) może zda­rzyć się przy­szczyp­nię­cie war­gi i jej bole­sność trwa­ją­ca kil­ka dni. Po znie­czu­le­niu miej­sco­wym przez kil­ka godzin utrzy­mu­je się zdrę­twie­nie znie­czu­lo­nej oko­li­cy, ale i bez­bo­le­sność.

Po zabie­gu usu­nię­cia zębów, w razie bólu nale­ży sto­so­wać środ­ki prze­ciw­bó­lo­we naj­le­piej zna­ne pacjen­to­wi z ich dotych­czas sku­tecz­ne­go dzia­ła­nia. Zale­ca­ne są: Keto­nal, Pyral­gi­na, Para­ce­ta­mol, APAP, Effe­ral­gan, Mefa­cit, Ale­ve, Gar­dan, Ibu­prom, Eto­pi­ry­na, itp. do 3 - 6 table­tek w cza­sie 24 godzin. W przy­pad­ku bra­ku popra­wy wska­za­na jest wizy­ta u sto­ma­to­lo­ga - naj­le­piej u tego, któ­ry wyko­ny­wał zabieg.

Pacjent chcą­cy usu­nąć lub leczyć zęby w znie­czu­le­niu dożyl­nym (nar­ko­zie) potwier­dza fakt otrzy­ma­nia, prze­czy­ta­nia i zro­zu­mie­nia tre­ści niniej­szej infor­ma­cji w swo­jej kar­cie pacjen­ta pro­wa­dzo­nej przez przy­chod­nię.

Obo­wiąz­ko­we jest tak­że przed zabie­giem w znie­czu­le­niu ogól­nym wypeł­nie­nie i pod­pi­sa­nie przez pacjen­ta ankie­ty ane­ste­zjo­lo­gicz­nej.
pdficon Ankie­ta ane­ste­zjo­lo­gicz­na

Pod­czas całe­go zabie­gu pacjent pod­łą­czo­ny jest do kar­dio­mo­ni­to­ra i ma moni­to­ro­wa­ne w spo­sób cią­gły pod­sta­wo­we para­me­try życio­we, takie jak: EKG, tęt­no, ciśnie­nie tęt­ni­cze, tem­pe­ra­tu­ra cia­ła, satu­ra­cja (zawar­tość tle­nu w krwi tęt­ni­czej). Reje­stro­wa­na jest krzy­wa odde­cho­wa, krzy­we EKG, ple­ty­zmo­gram. W razie koniecz­no­ści poda­wa­ny jest tlen medycz­ny poprzez rur­kę intu­ba­cyj­nš lub żelo­wą maskę nad­kr­ta­nio­wą. Po zabie­gu cho­ry ma zapew­nio­ną opie­kę i dopie­ro po usta­bi­li­zo­wa­niu się wszyst­kich funk­cji życio­wych orga­ni­zmu, może przy pomo­cy oso­by towa­rzy­szą­cej opu­ścić naszą pla­ców­kę i wró­cić do domu.

Chi­rur­gia sto­ma­to­lo­gicz­na w peł­nym zakre­sie

(pro­ce­du­ry peł­no­płat­ne)

panto
Wyko­nu­je­my zabie­gi w zakre­sie chi­rur­gii sto­ma­to­lo­gicz­nej jamy ust­nej obej­mu­ją­ce:
  • usu­wa­nie zębów jed­no- i wie­lo­ko­rze­nio­wych
  • usu­wa­nie zębów óse­mek, zwa­nych zęba­mi mądro­ści
  • chi­rur­gicz­ne usu­wa­nie zębów cał­ko­wi­cie zatrzy­ma­nych
  • chi­rur­gicz­ne usu­wa­nie zębów leżą­cych poza łukiem
  • pod­no­sze­nie zato­ki
  • zabie­gi resek­cji wierz­choł­ków korze­ni
  • usu­wa­nie tor­bie­li
  • pod­ci­na­nie wędzi­deł­ka
  • lase­ro­wa pla­sty­ka dzią­sła
  • dłu­to­wa­nie zęba
  • zdję­cia pano­ra­micz­ne seg­men­towe (nor­mal­ne, sze­ro­kie, wąskie, dzie­cię­ce - standard/prawy/lewy/front)
  • zdję­cia sta­wów skro­nio­wo-żuchwo­wych w pro­jek­cjach TMJ PA i TMJ LAT
  • zdję­cia zato­ki w pro­jek­cjach PA i bocz­nej
Uży­wa­my lase­ra zabie­go­we­go SIRO­La­ser Xtend prze­zna­czo­ne­go do chi­rur­gii (reduk­cja krwa­wie­nia, cię­cie bez masyw­ne­go krwa­wie­nia - natych­mia­sto­wa koagu­la­cja rany) i implan­to­lo­gii (odsła­nia­nie ukry­tych implan­tów)

Zale­ty sto­so­wa­nia lase­ra sto­ma­to­lo­gicz­ne­go w porów­na­niu z kon­wen­cjo­nal­ną chi­rur­gią sto­ma­to­lo­gicz­ną:

  • mniej­sza inwa­zyj­ność i bole­sność zabie­gów
  • wyso­ka pre­cy­zja inter­wen­cji chi­rur­gicz­nych
  • dokład­ne usu­wa­nie zain­fe­ko­wa­nych tka­nek
  • lep­sza koagu­la­cja
  • mniej­sze krwa­wie­nie
  • zmniej­sze­nie obrzę­ku poope­ra­cyj­ne­go
  • przy­spie­szo­ne goje­nie ran
  • reduk­cja powsta­wa­nia blizn
  • zmniej­sze­nie bólu poope­ra­cyj­ne­go
  • eli­mi­na­cja koniecz­no­ści sto­so­wa­nia szwów po prze­pro­wa­dzo­nym zabie­gu

Porad­nia jest tak­że wypo­sa­żo­na w dia­ter­mię chi­rur­gicz­ną Eltron 80 z sys­te­mem ewa­ku­acji dymów chi­rur­gicz­nych Eltron SE.

Nasi lekarze

Lekarz dentysta Krzysztof Zieliński

Godzi­ny przy­jęć
Ponie­dzia­łek
Wto­rek
Śro­da
Czwar­tek
Pią­tek
Sobo­ta
8-14
13-20
13-20
8-14
8-14

Spe­cja­li­za­cja: pro­te­ty­ka sto­ma­to­lo­gicz­na
Umie­jęt­ność: implan­to­lo­gia sto­ma­to­lo­gicz­na (OSIS, BDIZ EDI)

Not­ka bio­gra­ficz­na:
Jest absol­wen­tem Ślą­skiej Aka­de­mii Medycz­nej w Zabrzu. Stu­dia ukoń­czył w 2006 roku. Przez cały okres stu­diów był nagra­dza­ny sty­pen­dium nauko­wym.
W latach 2008-2012 odby­wał staż spe­cja­li­za­cyj­ny z Pro­te­ty­ki Sto­ma­to­lo­gicz­nej w try­bie rezy­denc­kim w Porad­ni Pro­te­ty­ki i Dys­funk­cji przy Kate­drze Dys­funk­cji i Orto­don­cji w Zabrzu, pro­wa­dząc tak­że zaję­cia dydak­tycz­no-kli­nicz­ne ze stu­den­ta­mi SUM (Ślą­skie­go Uni­wer­sy­te­tu Medycz­ne­go).
Od 2012 roku jest dyplo­mo­wa­nym spe­cja­li­stą pro­te­ty­ki sto­ma­to­lo­gicz­nej. W 2013 roku zakoń­czył cykl szko­leń implan­to­lo­gicz­nych uzy­sku­jąc Cer­ty­fi­kat Umie­jęt­no­ści z Implan­to­lo­gii Sto­ma­to­lo­gicz­nej OSIS (Ogól­no­pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Implan­to­lo­gii Sto­ma­to­lo­gicz­nej) oraz Cer­ty­fi­kat BDIZ EDI (Euro­pe­an Asso­cia­tion of Den­tal Implan­to­lo­gi­sts).
W roku 2017 uzy­skał cer­ty­fi­kat wło­skiej szko­ły implan­to­lo­gii mało­in­wa­zyj­nej Dok­to­ra Dino Gar­bac­cio.
Sta­le pod­no­si swo­je kwa­li­fi­ka­cje uczest­ni­cząc w licz­nych kur­sach, szko­le­niach i kon­fe­ren­cjach.
Jest współ­au­to­rem prac nauko­wych oraz publi­ka­cji w recen­zo­wa­nych cza­so­pi­smach sto­ma­to­lo­gicz­nych oraz aktyw­nym człon­kiem PTDNŻ (Pol­skie­go Towa­rzy­stwa Dys­funk­cji Narzą­du Żucia) i OSIS.
W krę­gu jego zain­te­re­so­wań są zagad­nie­nia zwią­za­ne z pro­te­tycz­nym lecze­niem dys­funk­cji ukła­du rucho­we­go narzą­du żucia, chi­rur­gia implan­ta­cyj­na, lecze­nie implan­to­lo­gicz­no-pro­te­tycz­ne oraz chi­rur­gia sto­ma­to­lo­gicz­na.
Pocho­dzi z rodzi­ny z tra­dy­cja­mi medycz­ny­mi: mat­ka jest leka­rzem den­ty­stą, a sio­stra spe­cja­li­stą medy­cy­ny rodzin­nej. Żona jest spe­cja­li­stą ane­ste­zjo­lo­gii i inten­syw­nej tera­pii.
Z Cen­trum Medycz­no-Sto­ma­to­lo­gicz­ny Uni-Med jest sta­le zwią­za­ny od 2006 roku, gdzie peł­ni funk­cje Kie­row­ni­ka Dzia­łu Sto­ma­to­lo­gii i Inspek­to­ra Ochro­ny Radio­lo­gicz­nej.

Scroll To Top