Leczenie chirurgiczne

Usu­wa­nie i lecze­nie zębów w uśpie­niu - seda­cji głę­bo­kiej lub znie­czu­le­niu ogól­nym (nar­ko­zie).
Seda­cja lub znie­czu­le­nie jest pro­wa­dzone przez leka­rza spe­cja­li­stę ane­ste­zjo­loga po wcze­śniej­szym dokład­nym zba­da­niu i przy­go­to­wa­niu pacjenta.

Znie­czu­le­nia ogólne dożylne wyłą­cza świa­do­mość, a tym samym odczu­wa­nie bólu. Przez cały czas znie­czu­le­nia, pacjent znaj­duje się w sta­nie podob­nym do snu.

Wska­za­niami do seda­cji głę­bo­kiej lub znie­czu­le­nia ogól­nego są:

  • aler­gia na środki znie­czu­le­nia miejscowego
  • osoby, u któ­rych wystę­puje strach przed usu­wa­niem zębów lub leczeniem
  • mno­gie eks­trak­cje zębów (np. przed protezowaniem)
  • ostre stany zapalne, w któ­rych znie­czu­le­nie miej­scowe jest nieskuteczne
Pacjent zobo­wią­zany jest przed pla­no­wa­nym zabie­giem:
  • nie jeść przez 6 godzin (mini­mum 4 godziny) i nie pić pły­nów innych niż kla­rowne i bez cukru przez 4 godziny (mini­mum 2 godziny)
  • nie pić alko­holu w żad­nej postaci w okre­sie do 24 godzin przed narkozą
  • panie pro­szone są, aby przy­szły bez maki­jażu i nie sma­ro­wały dłoni żad­nymi kremami
Pacjent do gabi­netu musi przyjść w wyzna­czo­nym ter­mi­nie w towa­rzy­stwie osoby peł­no­let­niej, która pomoże w dro­dze powrot­nej do domu pacjenta.

Po znie­czu­le­niu dożyl­nym (nar­ko­zie) przez 24 godziny nie wolno pro­wa­dzić pojaz­dów mecha­nicz­nych (mini­mum 12 godzin w zależ­no­ści od uży­tego leku), wyko­ny­wać pracy z uży­ciem maszyn typu piły, wier­tarki itp., pra­co­wać na wyso­ko­ściach ani podej­mo­wać waż­nych decyzji.

Pacjent zobo­wią­zany jest w cza­sie pierw­szej wizyty zgło­sić zbie­ra­ją­cemu wywiad leka­rzowi ane­ste­zjo­lo­gowi lub sto­ma­to­lo­gowi kwa­li­fi­ku­ją­cemu do zabiegu wszyst­kie prze­byte i ist­nie­jące scho­rze­nia oraz wyko­nane zabiegi ope­ra­cyjne i znieczulenia.

Istotne jest powia­do­mie­nie ane­ste­zjo­loga o:

  • prze­by­tych cho­ro­bach (serca, płuc, tar­czycy, wątroby, nerek, astma, gruź­lica, zapa­le­nia żył, czę­ste infek­cje, cho­roby nowo­two­rowe, cukrzyca, cho­roby psy­chiczne, cho­roby neu­ro­lo­giczne, cho­roby zakaźne /weneryczne i HIV +/)
  • prze­by­tych ope­ra­cjach (kiedy, z jakiego powodu, jaki rodzaj znie­czu­le­nia, ewen­tu­alne powi­kła­nia pod­czas znie­czu­leń lub w okre­sie pooperacyjnym)
  • zabu­rze­niach krzep­nię­cia krwi
  • nad­ci­śnie­niu tętniczym
  • zna­nych uczu­le­niach na leki i pokarmy
  • aktu­al­nie przyj­mo­wa­nych lekach i spo­so­bie ich przyjmowania
  • nało­gach (pale­nie, alko­hol, inne)
  • ewen­tu­al­nej ciąży
Nie­zbędne jest udzie­le­nie wyczer­pu­ją­cych i praw­dzi­wych odpo­wie­dzi na wszel­kie pyta­nia. Wszyst­kie te dane objęte są tajem­nicą lekar­ską i gdy są znane leka­rzowi ane­ste­zjo­lo­gowi zwięk­szają bez­pie­czeń­stwo pacjenta.

Po zebra­niu wywiadu lekarz ane­ste­zjo­log lub sto­ma­to­log zleca lub nie zleca wyko­na­nie badań dodat­ko­wych takich jak:

  • mor­fo­lo­gia
  • poziom glu­kozy w krwi
  • elek­tro­lity
  • OB
  • bada­nie moczu
  • EKG
  • bada­nie czasu krzep­nię­cia (czas protrombinowy)
  • inne w razie potrzeby
Wszyst­kie w/w bada­nia można wyko­nać dzień lub kilka dni przez pla­no­wa­nym zabie­giem na miej­scu w naszej placówce.

W dal­szej kolej­no­ści lekarz dokład­nie bada cho­rego, spraw­dza wyniki zle­co­nych badań dodat­ko­wych, wybiera naj­bez­piecz­niej­szy rodzaj znie­czu­le­nia i infor­muje pacjenta o pla­no­wa­nym prze­biegu znieczulenia.

Jak prze­biega nar­koza i okres bez­po­śred­nio po niej ?
Znie­czu­le­nie dożylne (nar­koza) sto­so­wana w gabi­ne­cie sto­ma­to­lo­gicz­nym polega na poda­niu dożyl­nie leków wybra­nych dla pacjenta przez leka­rza ane­ste­zjo­loga. Po wkłu­ciu kaniuli (wenflonu) do żyły dłoni lub przed­ra­mie­nia, podaje się leki, po któ­rych może dojść do “zakrę­ce­nia się w gło­wie” i przy­spie­sze­nia bicia serca oraz “sucho­ści w ustach”. Leki te to mida­zo­lam, fen­ta­nyl, atro­pina. Po kilku minu­tach poda­wany jest do wkłu­tej kaniuli lek usy­pia­jący - Thiopental.

Po wyko­na­nym zabiegu pacjent budząc się odczuwa “krę­ce­nie się w gło­wie” - czuje się “jak pijany”. Stan ten w miarę upływu czasu mija i w więk­szo­ści przy­pad­ków do 60 minut po obu­dze­niu się można pójść do domu pod opieką osoby towarzyszącej.

Inne leki uży­wane do uśpie­nia to Pro­po­fol i Eto­mi­date - Lipuro. Budze­nie się po uży­ciu tych leków jest szyb­sze, a samo­po­czu­cie pacjenta lep­sze, zaś czas pobytu w gabi­ne­cie po obu­dze­niu skraca się do 30 minut. W przy­pad­kach trud­nych eks­trak­cji lub lecze­nia kana­ło­wego dodaje się dodat­kowo znie­czu­le­nie wewnątrz­ustne miej­scowe lub przewodowe.

W przy­padku bar­dzo dłu­giego lecze­nia kana­ło­wego można zasto­so­wać anal­go­se­da­cję. Anal­go­se­da­cja sta­nowi spły­ce­nie świa­do­mo­ści wywo­łane poda­niem środ­ków far­ma­ko­lo­gicz­nych. Pod­czas takiej formy znie­czu­le­nia pacjent reaguje wła­ści­wie na pole­ce­nia i może nawią­zy­wać kon­takt logiczny z leka­rzem dentystą.

Przy wstrzy­ki­wa­niu leku do żyły pacjent może odczu­wać nie­wielki ból - pie­cze­nie w ręce, a u pacjen­tów o bar­dzo deli­kat­nych naczy­niach może przez kilka dni utrzy­my­wać się ból żyły. W takich przy­pad­kach należy sto­so­wać okłady roz­grze­wa­jące ze spi­ry­tusu kam­fo­ro­wego lub sali­cy­lo­wego na lekko natłusz­czoną skórę, okłady z cie­płego Riva­nolu lub Alta­cetu, a przy zgru­bie­niu maść Buta­pi­ra­zo­lową lub maść Arca­len. W przy­padku braku poprawy do 5 dni wska­zana jest wizyta u leka­rza rodzinnego.

Inne objawy uboczne znie­czu­le­nia dożyl­nego (nar­kozy) to bar­dzo rzadko wystę­pu­jące nud­no­ści i jesz­cze rza­dziej wymioty, głów­nie u pacjen­tów, któ­rzy nie dotrzy­mali zale­ca­nych okre­sów powstrzy­ma­nia się od jedze­nia i picia. Czyn­ni­kiem pre­dys­po­nu­ją­cym do wymio­tów jest pale­nie papie­ro­sów i poły­ka­nie krwi. Bar­dzo rzadko wystę­puje ból głowy.

W związku z uży­wa­niem szczę­ko­ro­zwie­ra­cza (aby w cza­sie uśpie­nia pacjent miał otwarte usta) może zda­rzyć się przy­szczyp­nię­cie wargi i jej bole­sność trwa­jąca kilka dni. Po znie­czu­le­niu miej­sco­wym przez kilka godzin utrzy­muje się zdrę­twie­nie znie­czu­lo­nej oko­licy, ale i bezbolesność.

Po zabiegu usu­nię­cia zębów, w razie bólu należy sto­so­wać środki prze­ciw­bó­lowe naj­le­piej znane pacjen­towi z ich dotych­czas sku­tecz­nego dzia­ła­nia. Zale­cane są: Keto­nal, Pyral­gina, Para­ce­ta­mol, APAP, Effe­ral­gan, Mefa­cit, Aleve, Gar­dan, Ibu­prom, Eto­pi­ryna, itp. do 3 - 6 table­tek w cza­sie 24 godzin. W przy­padku braku poprawy wska­zana jest wizyta u sto­ma­to­loga - naj­le­piej u tego, który wyko­ny­wał zabieg.

Pacjent chcący usu­nąć lub leczyć zęby w znie­czu­le­niu dożyl­nym (nar­ko­zie) potwier­dza fakt otrzy­ma­nia, prze­czy­ta­nia i zro­zu­mie­nia tre­ści niniej­szej infor­ma­cji w swo­jej kar­cie pacjenta pro­wa­dzo­nej przez przychodnię.

Obo­wiąz­kowe jest także przed zabie­giem w znie­czu­le­niu ogól­nym wypeł­nie­nie i pod­pi­sa­nie przez pacjenta ankiety ane­ste­zjo­lo­gicz­nej.
pdficon Ankieta anestezjologiczna

Pod­czas całego zabiegu pacjent pod­łą­czony jest do kar­dio­mo­ni­tora i ma moni­to­ro­wane w spo­sób cią­gły pod­sta­wowe para­me­try życiowe, takie jak: EKG, tętno, ciśnie­nie tęt­ni­cze, tem­pe­ra­tura ciała, satu­ra­cja (zawar­tość tlenu w krwi tęt­ni­czej). Reje­stro­wana jest krzywa odde­chowa, krzywe EKG, ple­ty­zmo­gram. W razie koniecz­no­ści poda­wany jest tlen medyczny poprzez rurkę intu­ba­cyjnš lub żelową maskę nad­kr­ta­niową. Po zabiegu chory ma zapew­nioną opiekę i dopiero po usta­bi­li­zo­wa­niu się wszyst­kich funk­cji życio­wych orga­ni­zmu, może przy pomocy osoby towa­rzy­szą­cej opu­ścić naszą pla­cówkę i wró­cić do domu.

Chi­rur­gia sto­ma­to­lo­giczna w peł­nym zakresie

(pro­ce­dury pełnopłatne)

panto
Wyko­nu­jemy zabiegi w zakre­sie chi­rur­gii sto­ma­to­lo­gicz­nej jamy ust­nej obej­mu­jące:
  • usu­wa­nie zębów jedno- i wielokorzeniowych
  • usu­wa­nie zębów óse­mek, zwa­nych zębami mądrości
  • chi­rur­giczne usu­wa­nie zębów cał­ko­wi­cie zatrzymanych
  • chi­rur­giczne usu­wa­nie zębów leżą­cych poza łukiem
  • pod­no­sze­nie zatoki
  • zabiegi resek­cji wierz­choł­ków korzeni
  • usu­wa­nie torbieli
  • pod­ci­na­nie wędzidełka
  • lase­rowa pla­styka dziąsła
  • dłu­to­wa­nie zęba
  • zdję­cia pano­ra­micz­ne seg­men­towe (nor­malne, sze­ro­kie, wąskie, dzie­cięce - standard/prawy/lewy/front)
  • zdję­cia sta­wów skroniowo-żuchwowych w pro­jek­cjach TMJ PA i TMJ LAT
  • zdję­cia zatoki w pro­jek­cjach PA i bocznej
Uży­wamy lasera zabie­go­wego SIRO­La­ser Xtend prze­zna­czo­nego do chi­rur­gii (reduk­cja krwa­wie­nia, cię­cie bez masyw­nego krwa­wie­nia - natych­mia­stowa koagu­la­cja rany) i implan­to­lo­gii (odsła­nia­nie ukry­tych implantów)

Zalety sto­so­wa­nia lasera sto­ma­to­lo­gicz­nego w porów­na­niu z kon­wen­cjo­nalną chi­rur­gią sto­ma­to­lo­giczną:

  • mniej­sza inwa­zyj­ność i bole­sność zabiegów
  • wysoka pre­cy­zja inter­wen­cji chirurgicznych
  • dokładne usu­wa­nie zain­fe­ko­wa­nych tkanek
  • lep­sza koagulacja
  • mniej­sze krwawienie
  • zmniej­sze­nie obrzęku pooperacyjnego
  • przy­spie­szone goje­nie ran
  • reduk­cja powsta­wa­nia blizn
  • zmniej­sze­nie bólu pooperacyjnego
  • eli­mi­na­cja koniecz­no­ści sto­so­wa­nia szwów po prze­pro­wa­dzo­nym zabiegu

Nasi lekarze

Lekarz den­ty­sta Krzysz­tof Suska

Godziny przy­jęć
Ponie­dzia­łek
Wto­rek
Środa
Czwar­tek
Pią­tek
Sobota
9-12

Spe­cja­li­za­cje: chi­rur­gia sto­ma­to­lo­giczna
Zain­te­re­so­wa­nia zawo­dowe:
Zain­te­re­so­wa­nia poza­za­wo­dowe: histo­ria, dobra książka
Inne infor­ma­cje:

Lekarz den­ty­sta Krzysz­tof Zieliński

Godziny przy­jęć
Ponie­dzia­łek
Wto­rek
Środa
Czwar­tek
Pią­tek
Sobota
14-20
14-20
9-13, 15-19

Spe­cja­li­za­cja: pro­te­tyka sto­ma­to­lo­giczna
Umie­jęt­ność: implan­to­lo­gia sto­ma­to­lo­giczna (OSIS, BDIZ EDI)

Notka bio­gra­ficzna:
Jest absol­wen­tem Ślą­skiej Aka­de­mii Medycz­nej w Zabrzu. Stu­dia ukoń­czył w 2006 roku. Przez cały okres stu­diów był nagra­dzany sty­pen­dium nauko­wym.
W latach 2008-2012 odby­wał staż spe­cja­li­za­cyjny z Pro­te­tyki Sto­ma­to­lo­gicz­nej w try­bie rezy­denc­kim w Poradni Pro­te­tyki i Dys­funk­cji przy Kate­drze Dys­funk­cji i Orto­don­cji w Zabrzu, pro­wa­dząc także zaję­cia dydaktyczno-kliniczne ze stu­den­tami SUM (Ślą­skiego Uni­wer­sy­tetu Medycz­nego).
Od 2012 roku jest dyplo­mo­wa­nym spe­cja­li­stą pro­te­tyki sto­ma­to­lo­gicz­nej. W 2013 roku zakoń­czył cykl szko­leń implan­to­lo­gicz­nych uzy­sku­jąc Cer­ty­fi­kat Umie­jęt­no­ści z Implan­to­lo­gii Sto­ma­to­lo­gicz­nej OSIS (Ogól­no­pol­skiego Sto­wa­rzy­sze­nia Implan­to­lo­gii Sto­ma­to­lo­gicz­nej) oraz Cer­ty­fi­kat BDIZ EDI (Euro­pean Asso­cia­tion of Den­tal Implan­to­lo­gi­sts).
W roku 2017 uzy­skał cer­ty­fi­kat wło­skiej szkoły implan­to­lo­gii mało­in­wa­zyj­nej Dra Dino Gar­bac­cio.
Stale pod­nosi swoje kwa­li­fi­ka­cje uczest­ni­cząc w licz­nych kur­sach, szko­le­niach i kon­fe­ren­cjach.
Jest współ­au­to­rem prac nauko­wych oraz publi­ka­cji w recen­zo­wa­nych cza­so­pi­smach sto­ma­to­lo­gicz­nych oraz aktyw­nym człon­kiem PTDNŻ (Pol­skiego Towa­rzy­stwa Dys­funk­cji Narządu Żucia) i OSIS.
W kręgu jego zain­te­re­so­wań są zagad­nie­nia zwią­zane z pro­te­tycz­nym lecze­niem dys­funk­cji układu rucho­wego narządu żucia, chi­rur­gia implan­ta­cyjna, lecze­nie implantologiczno-protetyczne oraz chi­rur­gia sto­ma­to­lo­giczna.
Pocho­dzi z rodziny z tra­dy­cjami medycz­nymi: matka jest leka­rzem den­ty­stą, a sio­stra spe­cja­li­stą medy­cyny rodzin­nej. Żona jest leka­rzem ane­ste­zjo­lo­giem.
Z Cen­trum Medyczno-Stomatologiczny Uni-Med jest stale zwią­zany od 2006 roku, gdzie pełni funk­cje Kie­row­nika Działu Sto­ma­to­lo­gii i Inspek­tora Ochrony Radiologicznej.

Scroll To Top