Terapia fotodynamiczna (PTD) jest obecnie istotnym uzupełnieniem klasycznych metod leczenia nowotworów skóry (radio- i chemioterapii), jak również alternatywą dla resekcji chirurgicznych.

Terapia fotodynamiczna umożliwia niechirurgiczne leczenie niektórych nowotworów skóry i innych chorób dermatologicznych:

• raka podstawnokomórkowego szerzącego się powierzchownie i guzkowego,
• nieczerniakowego raka skóry u biorców przeszczepów,
• rogowacenia posłonecznego,
• skórnego chłoniaka T-komórkowego,
• opornych na leczenie brodawek rąk i stóp,
• brodawek narządów płciowych,
• liszaja twardzinowego,
• choroby Bowena,
• trądzika,
• trądzika różowatego,
• innych dermatoz.

Terapia fotodynamiczna charakteryzuje się wysoką skutecznością, brakiem efektów niepożądanych, a przede wszystkim nieinwazyjnością.
Ilość zabiegów z wykorzystaniem PDT jest ustalana indywidualnie przez lekarza dermatologa w zależności od rodzaju choroby. W niektórych przypadkach stosuje się leczenie skojarzone, z wykorzystaniem terapii fotodynamicznej, zabiegu kriochirurgii, zastosowaniem łyżeczki dermatologicznej lub klasycznego skalpela.